Dodano22 dni temu

Cukrzyca tu i teraz

5
odpowiedzi
81
wejść
0
ocena
Artykuł pochodzi z serwisu Leksykon.

Przejdź na:
http://leksykon.com.pl/cukrzyca-tu-i-teraz-108273-artykul.html
Odpowiedzi [ 5 ]
10
Dodano 22 dni temu
Bardzo ważny jest rozwój edukacji dotyczącej zapobiegania cukrzycy. Konferencje pomagają zwrócić uwagę na problem i są doskonałą okazją na omówienie możliwych rozwiązań w walce z chorobą. Wcześnie wykryta cukrzyca może być szybko ustabilizowana, a co za tym idzie, zapobiegnie się znacznemu rozwojowi powikłań. Wystarczy tylko regularnie kontrolować poziom cukry we krwi. Najczęściej przyczyną cukrzycy są predyspozycje genetyczne, zwłaszcza dla typu 1. Lata zaniedbywania kondycji ruchowej i lekceważenia podstawowych reguł zdrowego trybu życia – odżywianie się zbyt słodko, słono, tłusto oraz siedzący tryb życia - najczęściej towarzyszą ujawnieniu się skłonności do cukrzycy typu 2.
00
Dodano 13 dni temu
Podzielam Pani zdanie. Bardzo ważne jest o tym aby mówić o tym, jak ważne jest prowadzenie odpowiedniego trybu życia. Wspomniała Pani o bardzo ważnej kwestii jaką jest wczesne wykrywanie cukrzycy. Jest to możliwe dzięki regularnym badaniom krwi, w którym określa się poziom glukozy. Dzięki temu możliwe jest wykrycie tak zwanego stanu przedcukrzycowego, który jest ostatnim sygnałem, że można zmienić coś jeszcze przed rozwojem cukrzycy typu 2. Konieczna jest zmiana diety oraz rozpoczęcie uprawiania jakiegoś sportu. W dzisiejszych czasach możliwości jeżeli chodzi o wybór dyscypliny sportowej czy też ciekawych przepisów na posiłki jest ogromny co znacznie ułatwia zmianę stylu życia na ten bardziej przyjazny naszemu zdrowiu. Mam nadzieję, że tego typu spotkań w Polsce będzie w naszym kraju w niedalekiej przyszłości coraz więcej. Być może dzięki temu uda się pozytywnie wpłynąć na świadomość Polaków i cukrzyca nie będzie już uznawana w Polsce za epidemię, jak ma to obecnie miejsce.
10
Dodano 18 dni temu
Fundacja Urszuli Jaworskiej wzięła pod lupę sytuację chorych na cukrzycę w naszym kraju i przygotowała kompleksowy raport uwzględniający perspektywę pacjentów, personelu medycznego oraz placówek ochrony zdrowia. Badania przeprowadzano od grudnia 2018 do maja 2019 roku. Wnioski są zatrważające: w przypadku chorych na cukrzycę typu drugiego Polska to „medyczny skansen” i jedyny kraj w Unii Europejskiej bez refundacji najnowocześniejszych terapii. Zabija nie sama cukrzyca, ale liczne i bardzo skomplikowane powikłania, których wielu chorych mogłoby uniknąć, ale nie mają dość pieniędzy, by płacić z własnej kieszeni za najlepsze dla nich rozwiązania. Niestety, nie mamy w Polsce systemowej, opłacanej z budżetu edukacji diabetologicznej dla chorych i ich bliskich. To dość szybko obróci się przeciwko nam. W badaniach Fundacji Urszuli Jaworskiej wzięło udział ponad 1200 pacjentów, ponad 240 lekarzy i 133 pielęgniarki. Odpowiadając na pytania ankietowe, zwracali uwagę na niedostateczny stan wiedzy pacjentów o chorobie, zbyt mało narzędzi oraz możliwości, by skutecznie wspierać chorych oraz, co najważniejsze, by prawidłowo zapobiegać m.in. powikłaniom sercowo-naczyniowym w przebiegu cukrzycy. Pielęgniarki i edukatorzy alarmują, że osoby starsze mają duże problemy z korzystaniem z narzędzi, które mają do dyspozycji (glukometry, dzienniki samokontroli) i monitorowanie takich chorych jest szczególnie trudne. Zwykle towarzyszą temu problemy z utrzymaniem właściwej diety, regularnym kontrolowaniem stanu zdrowia i wczesnym reagowaniem na pojawiające się powikłania cukrzycowe: problemy z układem krążenia, ze wzrokiem, z koncentracją itd. We wnioskach z raportu zawarta została „gorzka siódemka”, czyli lista obszarów, które wymagają najpilniejszych zmian by Polska nie znalazła się już na stałe na szarym końcu w Europie pod względem skuteczności walki z cukrzycą i jej następstwami. Chodzi głównie o edukację, czyli poprawę świadomości na temat zagrożeń, jakie niesie ze sobą cukrzyca, dramatycznych konsekwencji nieleczonej cukrzycy i braku profilaktyki, monitorowanie stanu zdrowia pacjenta, czyli stała, regularna kontrola tego, co dzieje się z pacjentem w przebiegu choroby, o zakresie rehabilitacji, niezależnie od tego, czy pacjent bierze leki czy nie. Dodatkowo w działania monitorujące powinien być zaangażowany nie tylko personel medyczny, ale i bliscy chorego, dla których powinny istnieć programy edukacyjne,
10
Dodano 18 dni temu
Cukrzyca to problem zarówno medyczny jak i społeczny. Za potocznym rozumieniem, że cukrzyca to choroba, która polega na podwyższonym poziomie glukozy we krwi kryją się tragedie w postaci kalectwa spowodowanego m. in.: utratą wzroku, uszkodzeniem nerek, nerwów, serca, mózgu czy stóp. Na szczęście postępy w leczeniu pozwalają na uniknięcie tych fatalnych następstw. Wyróżniamy 2 główne typy cukrzycy - Typ 1 – spowodowany zniszczeniem komórek trzustki, produkujących hormon-insulinę przez własny układ odpornościowy chorego. Określamy to autoagresją. Dlaczego odporność, czyli zdolność organizmu do niszczenia bakterii i wirusów kieruje się przeciwko własnym tkankom stanowi nadal jedna z nierozwiązanych zagadek medycyny. Nieznane są również metody zapobiegania temu zjawisku. Chorzy na cukrzycę muszą kilka razy dziennie wstrzykiwać sobie insulinę i mierzyć poziom cukru we krwi. Bez insuliny chory zapada w śpiączkę, co miało miejsce do roku 1922, kiedy dr Banting z Toronto odkrył insulinę. Typ 2 – choroba, w której do podwyższonego poziomu cukru dochodzi wskutek braku reakcji tkanek na insulinę i nieprawidłowej produkcji tego hormonu. Główną przyczyną rozwoju takiej cukrzycy jest nadwaga lub otyłość. Cukrzyca typu 2 to nie tylko podwyższony poziom cukru, ale także wysoki poziom cholesterolu i nadciśnienie. Zmiany przemiany materii, które prowadzą do tych zaburzeń skutkują przedwczesnym rozwojem miażdżycy w postaci zawału serca, udaru mózgu czy miażdżycy naczyń obwodowych, głównego problemu zdrowotnego osób, dotkniętych tym schorzeniem. Inne rzadsze typy to cukrzyca wtórna i skojarzona z innymi chorobami (typ 3) i cukrzyca, która rozwija się w ciąży, a po ciąży mija, choć wskazuje na zagrożenie rozwojem cukrzycy typu 1 lub 2 w późniejszym wieku. Tak, więc prawidłowe leczenie cukrzycy to utrzymywanie za pomocą odpowiednio dobranych leków prawidłowych poziomów cukru, cholesterolu i ciśnienia tętniczego. Oczywiście najbardziej efektywna jest skuteczna, a więc do należnej, redukcja wagi. Niestety chorzy bardzo rzadko rezygnują z takiej możliwości zapobiegania, nie zmieniają sposobu odżywiania, więc pozostaje stosowanie leków. Według analiz Komisji ds. Epidemiologii i Kosztów Leczenia Cukrzycy, powołanej przez Polską Akademię Nauk w 2017 roku chorowało w Polsce 2.5 miliona osób, co oznacza wzrost o 2.5 proc. w porównaniu do roku 2013. Przy takim tempie wzrostu w 2030 roku liczba chorych osiągnie 4.2 miliona. Ponadto ok 500 tysięcy osób nie ma świadomości, że chorują, ponieważ początkowo nieznacznie podwyższony poziom glukozy we krwi nie powoduje żadnych dolegliwości, ale niestety już powoduje uszkodzenie naczyń krwionośnych, co jest pierwszą oznaką rozpoczynającego się rozwoju powikłań choroby. Dlatego każda osoba, nawet jak czuje się całkiem zdrowa, powinna 1 raz w roku zmierzyć sobie cukier, cholesterol, zmierzyć ciśnienie krwi i się zważyć. Cukrzyca to także problem społeczny, związany z obciążeniami budżetu Państwa kosztami leczenia tej choroby. Według obliczeń wspomnianej Komisji Polskiej Akademii Nauk ogólne koszty leczenia cukrzycy to kwota 6.073 miliarda złotych rocznie. Z tej kwoty 2.825 miliarda to koszty opieki zdrowotnej i refundacji leków. Pozostałe to koszty świadczeń socjalnych, rentowych, chorobowych i in. Wielkość wydatków Narodowego Funduszu Zdrowia na leczenie cukrzycy jest o 83 proc. wyższa aniżeli osoby bez cukrzycy. Chorzy z cukrzycą ponoszą również wyższe koszty własnych wydatków na leczenie. W 2017 roku dopłacali rocznie do leków refundowanych 415 PLN, podczas gdy osoby bez cukrzycy dopłacał tylko 151 PLN. Zatem cukrzyca to jeden z największych problemów zdrowotnych współczesnej cywilizacji. Jednakże właściwe leczenie, w którym musi uczestniczyć chory pozwala na ograniczenie jej następstw.
10
Dodano 18 dni temu
Cukrzyca stała się jednym z największych wyzwań medycznych obecnego stulecia. Liczba chorych gwałtownie rośnie. Wg szacunków International Diabetes Federation (IDF) w 2000 roku na świecie chorowało 151 mln osób zaś do 2020 roku liczba ta się potroi i osiągnie przerażającą wartość 425 mln pacjentów. W Polsce na cukrzycę choruje 2,5 mln osób. Ponadto u ok. kolejnych 500 tys. cukrzyca nie jest rozpoznana, ponieważ niewielki stopień podwyższenia stężenia glukozy we krwi nie daje żadnych objawów. Stąd może być przez pacjentów bagatelizowany, mimo że taki stan już jest źródłem zagrożenia. Ten dramatyczny wzrost liczby zachorowań jest efektem zmieniających się warunków życia. Postęp cywilizacyjny, mimo licznych niezaprzeczalnych korzyści, powoduje obniżenie aktywności fizycznej i nadmierne spożywanie pokarmów, co przez wywoływanie otyłości, powoduje rozwój chorób cywilizacyjnych w tym min. cukrzycy. Szacuje się, że w Polsce co 5-ta osoba (22 proc.) ma nadwagę lub otyłość. Główny problem, ze względu na liczbę pacjentów to cukrzyca typu 2, która dotyka ok. 90 proc. ogółu chorych. Ta postać cukrzycy to choroba z pozoru łagodna, na początku przez okres 5-7 lat nie powoduje żadnych niepokojących dolegliwości, stąd może być bagatelizowana zarówno przez chorych, jak i opiekujących się nimi lekarzami. Nic bardziej błędnego, nieleczona kompleksowo, od chwili wystąpienia, cukrzyca doprowadza do powikłań w postaci przede wszystkim przedwcześnie rozwiniętej miażdżycy (zawału serca, udaru mózgu czy miażdżycy naczyń obwodowych), jak również uszkodzenie oczu, nerek, układu nerwowego, czy amputacji w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej. Powszechnie panujący pogląd, iż powikłania są nieuchronną konsekwencją cukrzycy, uległ w ostatnich latach weryfikacji. Pacjenci z dobrze wyrównaną cukrzycą od chwili rozpoznania rzadko te powikłania rozwijają. Należy podkreślić iż powikłań cukrzycy nie można cofnąć, a jedynie zatrzymać ich dalszy rozwój. Niebagatelne znaczenie ma fakt czy np. w przypadku oka występują niewielkie, widoczne tylko w badaniu okulistycznym zmiany, czy też doszło do ślepoty. Jedyną skuteczną metodą zapobiegania występowania powikłań cukrzycy lub zahamowania ich narastaniu jest terapia wieloczynnikowa. Cukrzyca to nie tylko problem podwyższonego poziomu glukozy we krwi. To także złożone zaburzenia przemiany materii, które sprzyjają rozwojowi powikłań, przede wszystkim miażdżycy. Współczesna medycyna polega nie tylko na reagowaniu na dolegliwości chorego, ale przede wszystkim na śledzeniu wyników badań laboratoryjnych, które pozwalają na wychwycenie zagrożenia powikłaniami, zanim się one rozwiną, dając pogorszenie stanu zdrowia. Prawidłowe leczenie cukrzycy obejmuje redukcję masy ciała, jak również leczenie które powinno doprowadzać stężenie glukozy, cholesterolu i ciśnienia tętniczego do wartości prawidłowych. Niezwykle ważne jest wykonywanie przynajmniej raz w roku kontrolnych pomiarów tak aby korygować nieprawidłowości znacznie wcześniej i tym samym zapobiegać następstwom cukrzycy. Cukrzycę należy traktować jako chorobę społeczną ze względu na osobistą tragedię dotkniętych chorych. To także koszty leczenia, niezdolności do pracy, świadczenia rehabilitacyjne, rentowe. Prawidłowe prowadzenie chorego wymaga współpracy wielu specjalistów nie tylko diabetologów ale także lekarzy rodzinnych, kardiologów, nefrologów, neurologów, okulistów, chirurgów i szeregu innych. Należy z całą mocą podkreślić, iż w skład zespołu opiekującego się chorym poza lekarzem muszą wchodzić pielęgniarki z przygotowaniem do prowadzenia edukacji, dietetycy, psychologowie oraz pracownicy socjalni. Najważniejsza jednakże dla uzyskania zamierzonych efektów leczenia jest postawa samego chorego, który w codziennym życiu stosuje się do zaleceń i na bieżąco samodzielnie koryguje leczenie tak aby utrzymywać prawidłowe wartości, które są wykładnikiem dobrego wyrównania choroby.
Strona:1
Liczba głównych odpowiedzi na stronie:  
Dodaj odpowiedź
Aby dodać odpowiedź musisz się zalogować
Toast